Skip to content

Aliskiren w połączeniu z losartanem w cukrzycy typu 2 i nefropatii typu 2 ad

1 miesiąc ago

330 words

Nefropatia cukrzycowa pozostaje główną przyczyną schyłkowej niewydolności nerek w krajach rozwiniętych. Celem tej próby była ocena potencjalnej zdolności renoprotekcyjnej bezpośredniego hamowania reniny za pomocą aliskirenu u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, cukrzycą typu 2 i białkomoczem, którzy otrzymywali już maksymalne zalecane leczenie neroprotekcyjne losartanem (100 mg na dobę) i optymalne leczenie nadciśnienia tętniczego . Ponadto, monitorowano i rejestrowano bezpieczeństwo podwójnej blokady układu renina-angiotensyna-aldosteron.
Metody
Pacjenci
Do badania zakwalifikowano pacjentów z nadciśnieniem tętniczym w wieku od 18 do 85 lat, z cukrzycą typu 2 i nefropatią (określaną jako dawka albumin do kreatyniny wcześnie rano> 300 mg na gram lub> 200 mg na gram u pacjentów przyjmowanie terapii ukierunkowanej na blokadę układu renina-angiotensyna-aldosteron). Kryteria wykluczenia były znane z choroby nerek bez cukrzycy, stosunku albuminy do kreatyniny w moczu ponad 3500 mg na gram, szacowanej szybkości filtracji kłębuszkowej mniejszej niż 30 ml na minutę na 1,73 m2 powierzchni ciała, 13 przewlekłych dróg moczowych -infekcja, stężenie potasu w surowicy większe niż 5,1 mmol na litr w czasie randomizacji, ciężkie nadciśnienie tętnicze lub poważna choroba sercowo-naczyniowa w ciągu ostatnich 6 miesięcy.
Projekt badania
Rysunek 1. Rysunek 1. Liczby pacjentów, którzy zostali poddani badaniu przesiewowemu do badania, kto przeszedł losowanie i kto ukończył badanie. Niektórzy pacjenci zostali wykluczeni z więcej niż jednego powodu.
W randomizowanym, podwójnie ślepym, kontrolowanym placebo badaniu, które przeprowadzono w 15 krajach i 150 ośrodkach na całym świecie, ocenialiśmy możliwy efekt renochronny aliskirenu u 599 pacjentów z nadciśnieniem, cukrzycą typu 2 i nefropatią. Przeanalizowaliśmy 1892 kwalifikujących się pacjentów podczas wizyty kontrolnej (ryc. 1). Łącznie 805 pacjentów weszło w trzymiesięczny okres otwarty, podczas którego wszystkie leki, które przyjmowali pacjenci, blokujące układ renina-angiotensyna-aldosteron, zostały przerwane, z wyjątkiem beta-blokerów, i rozpoczęto leczenie z maksymalnym zaleceniem renoprotekcyjną dawkę losartanu (100 mg na dobę) oraz dodatkową terapię przeciwnadciśnieniową, której celem było osiągnięcie optymalnego docelowego ciśnienia krwi (tj. <130/80 mm Hg). W trakcie trzymiesięcznego okresu leczenia otwartego wykluczono 206 pacjentów, pozostawiając 599 pacjentów, którzy zostali poddani randomizacji, i obserwowano mediana 6 miesięcy (ryc. 1). Pacjenci zostali losowo przydzieleni do otrzymywania 150 mg aliskirenu raz na dobę przez 3 miesiące, a następnie 300 mg aliskirenu dziennie przez kolejne 3 miesiące lub dopasowywania placebo raz dziennie przez 6 miesięcy. Lista randomizacji została wygenerowana przez zwalidowany system, który zautomatyzował losowe przypisywanie grup leczenia do liczb randomizacyjnych. Protokół badania był zgodny z Deklaracją Helsińską (2002) i został zatwierdzony przez lokalne i centralne zespoły kontrolne. Wszyscy pacjenci wyrazili pisemną świadomą zgodę. Badanie było nadzorowane przez komitet sterujący, w skład którego wchodzili członkowie nieparujący ze sponsora, Novartis. Komitet sterujący nadzorował projekt badania, przeprowadzenie próby oraz zarządzanie i analizę wszystkich danych [patrz też: lista leków dla seniorów, terapia miorelaksacyjna, wstęga przyśrodkowa ]

Powiązane tematy z artykułem: lista leków dla seniorów terapia miorelaksacyjna wstęga przyśrodkowa