Skip to content

Zanieczyszczona heparyna związana z niekorzystnymi zdarzeniami klinicznymi i aktywacją systemu kontaktowego

1 miesiąc ago

528 words

Istnieje pilna potrzeba określenia, czy nadsiarczany siarczan chondroityny (OSCS), dostarczający związek heparyny na całym świecie, jest przyczyną ciężkich reakcji anafilaktycznych, które wystąpiły po dożylnym podaniu heparyny w Stanach Zjednoczonych i Niemczech. Metody
Heparyna pozyskana od Agencji ds. Żywności i Leków, składająca się z podejrzanych partii heparyny związanej ze zdarzeniami klinicznymi, a także kontrolnych partii heparyny, została przebadana w sposób zaślepiony zarówno pod kątem obecności OSCS, jak i wszelkiej aktywności biologicznej, która mogłaby potencjalnie powiązać zanieczyszczenie obserwowanych klinicznych zdarzeń niepożądanych. Przeprowadzono testy in vitro dla aktywacji układu kontaktowego i kaskady dopełniacza. Ponadto zdolność OSCS do podsumowania kluczowych objawów klinicznych in vivo badano u świń.
Wyniki
Badanie OSCS stwierdzone w zanieczyszczonych partiach niefrakcjonowanej heparyny, a także syntetycznie wygenerowany wzorzec odniesienia dla OSCS, aktywowało bezpośrednio szlak kinazy-kalikreiny w ludzkim osoczu, co może prowadzić do powstania bradykininy, silnego mediatora wazoaktywnego. Ponadto, OSCS indukowało wytwarzanie C3a i C5a, silnych anafilatoksyn pochodzących z białek dopełniacza. Aktywacja tych dwóch szlaków była nieoczekiwanie połączona i zależna od aktywacji czynnika XII w fazie płynnej. Badanie przesiewowe próbek osocza z różnych gatunków wskazało, że świnie i ludzie są w podobny sposób wrażliwi na działanie OSCS. Heparyna zawierająca OSCS i syntetycznie pochodzące OSCS wywoływały niedociśnienie związane z aktywacją kalikreiny po podaniu dożylnym wlewu świni.
Wnioski
Nasze wyniki dostarczają naukowego uzasadnienia potencjalnego związku biologicznego między obecnością OSCS w podejrzanych partiach heparyny a obserwowanymi klinicznymi zdarzeniami niepożądanymi. Test do oceny aktywności amidolitycznej kallikreiny może uzupełniać testy analityczne w celu ochrony łańcucha dostaw heparyny poprzez badanie przesiewowe pod kątem OSCS i innych silnie siarczanowanych zanieczyszczeń polisacharydowych heparyny, które mogą aktywować układ kontaktowy.
Wprowadzenie
W styczniu 2008 r. Władze służby zdrowia w Stanach Zjednoczonych zaczęły otrzymywać doniesienia o skupiskach ostrych reakcji nadwrażliwości u pacjentów poddawanych dializom, które miały miejsce od listopada 2007 r. Objawy obejmowały niedociśnienie, obrzęk twarzy, tachykardię, pokrzywkę i nudności. Chociaż wstępne badania skupiły się na aparaturze do dializy, badanie Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorobom wskazało na otrzymanie heparyny sodowej do wstrzykiwań (1000 U na mililitr, w fiolkach wielodawkowych 10 i 30 ml), wyprodukowanych przez firmę Baxter Healthcare, as wspólna cecha spraw1. To stwierdzenie skłoniło firmę Baxter Healthcare do przypomnienia 17 stycznia 2008 r. dziewięciu partii heparyny sodowej do wstrzykiwań. W dniu 13 kwietnia 2008 r. Odnotowano 81 zgonów, które dotyczyły co najmniej jednego objawu lub objawów reakcji alergicznej lub niedociśnienia u pacjentów przyjmujących heparynę od stycznia 2007 r. Jednak fakt, że objawy alergii lub niedociśnienie oznacza, że były przyczyną śmierci we wszystkich przypadkach.
Po tym początkowym przypomnieniu pojawiły się ciągłe doniesienia o reakcjach typu alergicznego, w tym o niektórych zgonach, po wstrzyknięciu heparyny w bolusie nie tylko u pacjentów poddawanych dializie, ale także u pacjentów w innych sytuacjach klinicznych, takich jak osoby poddawane zabiegom kardiologicznym.
[patrz też: lista leków dla seniorów, oddział rehabilitacji stacjonarnej, proteza kończyny dolnej ]

Powiązane tematy z artykułem: lista leków dla seniorów oddział rehabilitacji stacjonarnej proteza kończyny dolnej